Carlos zine-munduarekin obesionatuta dagoen gzte bat da jaio zenetik; izan ere, “argazkia mugimenduan” izeneko feriako barraka batean sortu zen. Orain, Anarekin ezkonduta, kamerarekiko zaletasunarekin jarraitzen du, erreportaria da, eta bere bizitzaren zati handiena bere lanbideari eskaintzen dio. Egun batean, ordea, Anari zerbait gertatuko zaio, eta horrek Carlos atsekabetuko du harekin denbora gehiago ez duelako igaro, nahiz eta bere patua beti “itzalen munduan” bizitzea den.
Ezinbesteko zinemaren zikloko zinema espainiarraren kapitulua, “film madarikatua” izeneko ezaugarri guztiak dituen pelikula honek betetzen du. Zentsura arduratu zen ekoizpen hau boikoteatzeaz, film katalana zelako bereziki, bertako argumentuan ez baitzegoen laidozta zezakeen gai politikorik, sexualik edo bortitzik agertzen. 1953an estreinatu zen, modu txarrean. Mirari bat izan zen kopia bizirik jarraitzea eta azken urteotan berriz aldarrikatua izan da, eta 2008ko Veneziako zine-jaialdiaren amaierako saioan proiektatu zen; “Bajo el signo de las sombras” dokumentakaren protagonista ere izan da.
Zinemazaleentzat ezinbestekoa den filmak, haietako bat baita protagonista, Nafarroako zinema-kuota interesgarria du gainera, musika Erriberriko Jesús García Leoz-ek konposatu baitu, eta aktoreen zerrendan Camino Garrigó iruindarra baitago.